Κριτικές

Βιογραφία του Pablo Escobar, κολομβιανού φαρμάκου Kingpin

Βιογραφία του Pablo Escobar, κολομβιανού φαρμάκου Kingpin


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Ο Pablo Emilio Escobar Gaviria (1 Δεκεμβρίου 1949 - 2 Δεκεμβρίου 1993) ήταν κολομβιανός άρχοντας ναρκωτικών και ο ηγέτης μιας από τις ισχυρότερες εγκληματικές οργανώσεις που συναρμολογήθηκαν ποτέ. Ήταν επίσης γνωστός ως "ο βασιλιάς της κοκαΐνης". Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Escobar έκανε δισεκατομμύρια δολάρια, διέταξε τις δολοφονίες εκατοντάδων ανθρώπων και διέδωσε μια προσωπική αυτοκρατορία αρχοντικών, αεροπλάνων, ιδιωτικού ζωολογικού κήπου και του ίδιου του στρατού στρατιωτών και σκληρών εγκληματιών.

Γρήγορα γεγονότα: Pablo Escobar

  • Γνωστός για: Ο Escobar έτρεξε το σύμπλεγμα φαρμάκων της Medellín, μία από τις μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις στον κόσμο.
  • Γνωστός και ως: Pablo Emilio Escobar Gaviria, "Ο βασιλιάς της κοκαΐνης"
  • Γεννημένος: 1η Δεκεμβρίου 1949 στην Rionegro της Κολομβίας
  • Γονείς: Abel de Jesús Dari Escobar Echeverri και Hemilda de los Dolores Gaviria Berrío
  • Πέθανε: 2 Δεκεμβρίου 1993 στο Μεντεγίν της Κολομβίας
  • Σύζυγος: Μαρία Βικτόρια Χέναο (1976)
  • Παιδιά: Sebastián Marroquín (γεννημένος Juan Pablo Escobar Henao), Manuela Escobar
1:29

Παρακολουθήστε τώρα: 8 Συναρπαστικά γεγονότα για τον Pablo Escobar

Πρόωρη ζωή

Ο Escobar γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1949 σε οικογένεια χαμηλής μεσαίας τάξης και μεγάλωσε στην Medellín της Κολομβίας. Ως νεαρός άνδρας, καθοδηγείται και φιλόδοξος, λέγοντας στους φίλους και την οικογένειά του ότι ήθελε να γίνει ο πρόεδρος της Κολομβίας κάποια μέρα. Ξεκίνησε ως εγκληματίας στο δρόμο. Σύμφωνα με το μύθο, ο Escobar θα κλέψει ταφόπλακες, θα αμμοβολή τα ονόματα από αυτά, και θα τα μεταπωλεί σε στραβά Panamanians. Αργότερα, ανέβηκε μέχρι να κλέψει αυτοκίνητα. Ήταν στη δεκαετία του 1970 που βρήκε την πορεία του προς τον πλούτο και την εξουσία: τα ναρκωτικά. Θα αγοράσει πάστα κόκας στη Βολιβία και το Περού, θα τα επεξεργαστεί και θα τα μεταφέρει προς πώληση στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Άνοδος στη δύναμη

Το 1975 δολοφονήθηκε ένας τοπικός κυβερνήτης ναρκωτικών της Medellín με τίτλο Fabio Restrepo, σύμφωνα με πληροφορίες σύμφωνα με τις εντολές του ίδιου του Escobar. Εντεταγμένος στο κενό εξουσίας, ο Escobar ανέλαβε την οργάνωση του Restrepo και επέκτεινε τις δραστηριότητές του. Πριν από καιρό, ο Escobar ελέγχει όλο το οργανωμένο έγκλημα στη Μεντεγίν και ήταν υπεύθυνος για όσο το 80% της κοκαΐνης που μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1982 εξελέγη στο Κογκόμπι Κογκρέσο. Με οικονομική, εγκληματική και πολιτική εξουσία, η άνοδος του Escobar ήταν πλήρης.

Το 1976, ο Escobar παντρεύτηκε την 15χρονη Maria Victoria Henao Vellejo και αργότερα θα είχαν δύο παιδιά, τον Juan Pablo και τον Manuela. Ο Escobar ήταν διάσημος για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του και τείνει να προτιμά τα ανήλικα κορίτσια. Μια από τις φίλες του, η Βιρτζίνια Βαλέχο, πήγε να γίνει μια διάσημη προσωπικότητα της Κολομβίας. Παρά τις υποθέσεις του, παρέμεινε παντρεμένος με τη Μαρία Βικτώρια μέχρι το θάνατό του.

Ναρμορομοκρατία

Ως ηγέτης του καρτέλ της Μεντεγίν, ο Escobar γρήγορα έγινε θρυλικός για την αηδία του και ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτικών, δικαστών και αστυνομικών τον αντέταξε δημοσίως. Ο Escobar είχε έναν τρόπο αντιμετώπισης των εχθρών του: το ονόμασε πληρω o plomo (αργύρου ή μολύβδου). Αν κάποιος πολιτικός, δικαστής ή αστυνομικός πήγε στο δρόμο του, θα προσπαθούσε σχεδόν πάντα να τον δωροδοκήσει. Εάν αυτό δεν λειτούργησε, θα παραγγείλει το άτομο που σκοτώθηκε, περιλαμβάνοντας περιστασιακά την οικογένεια του θύματος στο χτύπημα. Ο ακριβής αριθμός των ανδρών και των γυναικών που σκοτώθηκαν από τον Escobar είναι άγνωστος, αλλά σίγουρα πηγαίνει καλά στις εκατοντάδες και ενδεχομένως στις χιλιάδες.

Η κοινωνική κατάσταση δεν είχε σημασία για το Escobar. αν θέλησε να βγεις από το δρόμο, θα σε βγάλει από το δρόμο. Καταδίκασε τη δολοφονία των υποψηφίων για προεδρία και μάλιστα φημολογήθηκε ότι ήταν πίσω από την επίθεση του 1985 στο Ανώτατο Δικαστήριο που διεξήχθη από το αντάρτικικο κίνημα της 19ης Απριλίου, στο οποίο σκοτώθηκαν αρκετοί δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στις 27 Νοεμβρίου 1989, το καρτέλ του Escobar έβαλε βόμβα στην πτήση Avianca 203, σκοτώνοντας 110 άτομα. Ο στόχος, υποψήφιος για προεδρία, δεν ήταν στην πραγματικότητα επί του σκάφους. Εκτός από αυτές τις δολοφονίες υψηλού προφίλ, ο Escobar και η οργάνωσή του ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο αμέτρητων δικαστών, δημοσιογράφων, αστυνομικών και ακόμη και εγκληματιών μέσα στην οργάνωση του.

Ύψος της Δύναμης Του

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, ο Escobar ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες του κόσμου και Forbes το περιοδικό τον έθεσε ως τον έβδομο πλουσιότερο. Η αυτοκρατορία του περιελάμβανε στρατό στρατιωτών και εγκληματιών, ιδιωτικό ζωολογικό κήπο, αρχοντικά και διαμερίσματα σε όλη την Κολομβία, ιδιωτικές αεροσκάφη και αεροπλάνα για τη μεταφορά ναρκωτικών και προσωπικό πλούτο που αναφέρθηκε ότι βρίσκεται κοντά στα 24 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Escobar θα μπορούσε να διατάξει τη δολοφονία οποιουδήποτε, οπουδήποτε και οποτεδήποτε.

Ήταν ένας θαυμάσιος εγκληματίας, και ήξερε ότι θα ήταν πιο ασφαλής αν ο κοινός λαός της Medellín τον αγάπησε. Ως εκ τούτου, ξόδεψε εκατομμύρια σε πάρκα, σχολεία, στάδια, εκκλησίες και ακόμη και στέγαση για τους φτωχότερους κατοίκους της Medellín. Η στρατηγική του δούλευε - ο Escobar αγαπήθηκε από τους κοινούς ανθρώπους, που τον είδαν ως τοπικό αγόρι που είχε κάνει καλά και έδινε πίσω στην κοινότητά του.

Νομικά προβλήματα

Ο πρώτος σοβαρός αγώνας του Escobar με τον νόμο ήρθε το 1976 όταν συνελήφθη και μερικοί από τους συνεργάτες του επέστρεφαν από ένα φάρμακο που έτρεξε στον Ισημερινό. Ο Escobar διέταξε τη δολοφονία των αστυνομικών που είχαν συλληφθεί και η υπόθεση έπεσε σύντομα. Αργότερα, στο ύψος της εξουσίας του, ο πλούτος και η αγριότητα του Escobar κατέστησαν σχεδόν αδύνατο για τις κολομβιανές αρχές να τον φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης. Κάθε φορά που έγινε προσπάθεια να περιοριστεί η εξουσία του, οι υπεύθυνοι δωροδοτήθηκαν, σκοτώθηκαν ή άλλως εξουδετερώθηκαν. Ωστόσο, η πίεση προήλθε από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία ήθελε να εκδοθεί η Escobar για να αντιμετωπίσει φόβους για τα ναρκωτικά. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει όλη τη δύναμή του για να αποτρέψει την έκδοση.

Το 1991, λόγω της αυξανόμενης πίεσης από τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση της Κολομβίας και οι δικηγόροι του Escobar κατέληξαν σε μια ενδιαφέρουσα ρύθμιση. Ο Escobar θα παραδοθεί και θα υπηρετήσει πενταετή φυλάκιση. Σε αντάλλαγμα, θα κατασκευάσει τη δική του φυλακή και δεν θα εκδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ή οπουδήποτε αλλού. Η φυλακή, La Catedral, ήταν ένα κομψό φρούριο που περιλάμβανε ένα τζακούζι, έναν καταρράκτη, ένα πλήρες μπαρ και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Επιπλέον, ο Escobar είχε διαπραγματευτεί το δικαίωμα να επιλέξει τους «φύλακες» του. Έτρεξε την αυτοκρατορία του από το La Catedral, δίδοντας εντολές τηλεφωνικά. Δεν υπήρχαν άλλοι κρατούμενοι στο La Catedral. Σήμερα, το La Catedral βρίσκεται σε ερείπια, έχοντας μπει σε κομμάτια από κυνηγοί θησαυρών που αναζητούν κρυμμένη πλιάτσικο Escobar.

Στο τρέξιμο

Όλοι γνώριζαν ότι ο Escobar εξακολουθούσε να εκτελεί τη λειτουργία του από το La Catedral, αλλά τον Ιούλιο του 1992 έγινε γνωστό ότι ο βασιλιάς των ναρκωτικών είχε παραγγείλει μερικούς αδυσώπητους υπαλλήλους που ήρθαν στη «φυλακή» του, όπου βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν. Αυτό ήταν πάρα πολύ για ακόμη και την κυβέρνηση της Κολομβίας και σχεδιάστηκαν να μεταφερθούν το Escobar σε μια συνηθισμένη φυλακή. Φοβούμενος ότι μπορεί να εκδοθεί, ο Escobar δραπέτευσε και κρυβόταν. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ και η τοπική αστυνομία διέταξαν μια τεράστια ανθρωποκτονία. Μέχρι τα τέλη του 1992, υπήρχαν δύο οργανώσεις που τον αναζητούσαν: το μπλοκ αναζήτησης, μια ειδική κολομβιανή ομάδα ειδικευμένη στις ΗΠΑ και το Los Pepes, μια σκιερή οργάνωση των εχθρών του Escobar, αποτελούμενη από μέλη της οικογένειας των θυμάτων του και χρηματοδοτούμενα από την Escobar βασικός επιχειρηματικός αντίπαλος, το καρτέλ του Cali.

Θάνατος

Στις 2 Δεκεμβρίου 1993, οι κολομβιανές δυνάμεις ασφαλείας, χρησιμοποιώντας την Escobar που βρίσκεται στην Η.Π.Α., κρύβονται σε ένα σπίτι σε τμήμα μεσαίας τάξης της Medellín. Το μπλοκ αναζήτησης μετακινήθηκε, τριγωνίστηκε η θέση του και προσπάθησε να τον βάλει σε κράτηση. Ο Escobar πολέμησε, ωστόσο, και υπήρξε ένα shootout. Ο Escobar τελικά πυροβολήθηκε καθώς προσπάθησε να δραπετεύσει στην ταράτσα. Αν και πυροβολήθηκε επίσης στον κορμό και στο πόδι, η θανατηφόρα πληγή πέρασε από το αυτί του, οδηγώντας πολλούς να πιστέψουν ότι η Escobar αυτοκτόνησε. Άλλοι πιστεύουν ότι ένας από τους Κολομβιανούς αστυνομικούς πυροβόλησε τη σφαίρα.

Κληρονομιά

Με την αποχώρηση του Escobar, το καρτέλ της Μεντεγίν έχασε γρήγορα την εξουσία του αντιπάλου του, του καρτέλ Cali, το οποίο παρέμεινε κυρίαρχο έως ότου η κυβέρνηση της Κολομβίας τερμάτισε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το Escobar εξακολουθεί να θυμάται από τους φτωχούς της Medellín ως ευεργέτης. Έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων βιβλίων, ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, συμπεριλαμβανομένων των "Narcos" και "Escobar: Paradise Lost". Πολλοί άνθρωποι παραμένουν γοητευμένοι από τον κύριο εγκληματία, ο οποίος κάποτε κυβέρνησε μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες των ναρκωτικών στην ιστορία.

Πηγές

  • Gaviria, Roberto Escobar και David Fisher. "Η ιστορία του λογιστή: μέσα στον βίαιο κόσμο του καρτέλ της Μεντεγίν." Grand Central Pub., 2010.
  • Vallejo, Βιρτζίνια και Megan McDowell. "Αγαπώντας τον Πάμπλο, μισώντας τον Εσκομπάρ." Vintage Books, 2018.


Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos